Ahmet Kerse

AHMET KERSE

(İdam Tarihi: 30.1.1983)

Gaziantep'in Oğuzeli ilçesine bağlı Gürsu köyündendi. Gaziantep EğitimEnstitüsü'nde okuyordu. 1980 yılı Şubat ayında, polisler tarafındanKilis'te yakalanarak gözaltına alınıp bir ay süreyle işkence yapıldı.Çıkarıldığı 12 Eylül mahkemelerinde de, bütün şahitlerin, aleyhineifade vermedikleri için tutuklandıkları bir yargılamadan sonra, 8Temmuz 1981 tarihinde idam cezasına mahkum edildi. 25 yaşındayken,tutuklu bulunduğu Gaziantep Cezaevi'nin infaz bahçesinde sabaha karşıasılarak şehit edildi.

KENDİ AĞZINDAN…” (GAZİANTEP CEZAEVİ)

”Hakime küfrettim. Hakim put! Vicdanı adaletin görkemli sarayından,sarayın mücerret bekçisinden, görünmez koruyucularından azade..Kişiliği silik…Benim böylesi muğlak bir kişilikten ne alıp veremediğimvar?Baktı önündeki yazılı müeyyidelere, kırdı kalemi. Küçük dilinindönmesi ile çıkardığı kahkahayı duydum. Onun haline güdüm. Güya sinsigülüyor.O kim, bilmem ne maddesi kim? Her şeyin vasıta olduğu budünyada, oluşlara basamaklık edenlere kızmaya hiç gerek yok.Doğru olan,gücün ve tedbirin kar etmediği yerde durup tevekkül etmek, her daim onasığınmaktır. Karanlığı aydınlık bilmek, mutlu olmasını öğrenmektir.Herzaman ve mekanda Yüce Allah’a dayanmak biricik yol. Tabii yolbilene!Allah’a iyi bir kul olmalıyım. Bütün uğraşım, çabam bu yöndeolmalı. Şayet nasipse şahadet şerbeti içmek, beni bu mertebeye getirenmazimle övünmeliyim.Şehid olmak her er kişiye nasip değil! Bilkıymetini!Bu büyük mertebeye ulaşmak için, Allah’ın sevgilisinden,Bedir harbine katılmak için izin isteyen sahabenin çırpınışlarıunutulur mu?Cennet müjdelenmiş. “Ağaçları altında ırmaklar akan” güzideköşeler…Hakikat bu!Geçici zevklerin süslediği ve hayal olarakhafızalarda silikleşen, anlık dürtülerin ürünü, anlık süprüntülerin neehemmiyeti, ne kıymeti vardır?Mutlak mutluluğa gark olmak varken, izafisaadetin çeşnisine kapılıp, kanmak, kandırılmak ne ayıp bir şey! Çokkötü bir haliHayır! kanmadım, kanmayacağım.!O gün yeniden dirilişimdir,pak ve saf halimle. O an ölmek değil, yaşamaktır.“Allah yolundaölenleri ölü bilmeyiniz… Onlar diridirler!“… Onlara cennetmüjdelenmiştir.”Virajı dönmek ve has bahçesinin güllerini derlemek…Derleyeceğim renk renk gülleri sonra da koklayacağım doyasıya..Ben ilkdeğilim. Uzayan zincirin bir halkası olacağım. Ardım sıra bu zincirinbir halkası olabilmek için didinenler, çalışanlar çok. Heyecanlıbekleşen kalabalık var.Allah’ın eli! Bu davanın üzerinde.Tökezlemek,sürünmek, yakalanmak yok.Sinemiz demir, yüreğimiz çelik, kötülükleriboğmak, iyilikleri yaşatmak İçin hep mücadele, hep mücadele… Bir anolsun bile gaflet uykusunda kalmak yok.Gafleti sevmek, şeytanınçelmelerine kanmak ölümdür. Gerçek Ölüm!Doğruyu insanlara duyurmak içinsavaşmak lazımdır…Anam köyde. Son günler sık sık rüyama girer oldu.Ağlamaz anam hep güler. Bir şehid anası olacak, keyfi bu yüzden.Heyecanı, gönlündeki haz ılıklığı bu sebepten…Titrer anam, elleri ilebazı kereler yüzünü örter. Ben idam sehpasına yürürken anam karalarbağlamaz. Bilir, inanır ki, oğul ölmedi, yaşıyor. Bu dünya hancılarınkonakladığı bir misafirhane.Buradan göç eden bir başka alemde, ebediyurt evinde yaşar.Anam yeşil yemenisini hiç başından eksik etmez. Allahörtünün dediği için Örtünür. Anam ülkü sahibi yiğitleri över.Babam daöyle.Babam süslü hayat yaşamak uğruna zillet, illete boyun eğen belkıvıran, yılanlaşan insanları sevmez.Kötülerin baş düşmanıdır.İnsanAllah’a inanmadıkça, yüce ülküleri yakalamak için cehd ve gayretsarfetmedikce o adama insan denmez.Hele halife hiç denmez. Her adaminsan değil, her insan da halife değil! Bu biline!Sabırsızım, içimdesevinç coşkusu, kulaklarımda Kur’an kıratı… Ben uçmak istiyorum,uzaklara, pak mekanlara, gül ekenlere, çiçek dikenlereuçmak…Bükülmyeceğim, kırılmayacağım. Bu emanet olan “ben”i yüceyaradanıma helali ile teslim edeceğim.Ölsem bile ölmeyeceğim. Varın sizanlayın!Ben insanlara dayanmadım ki, yıkılayım, insancıklardan medetummadım ki, zarara ziyana gireyim.
Ezel ve ebed olan Yüce Mevla’yagönül verdik.Onun içindir ki, bu dava sönmez, bitmez, çapulcularınçökmesinden, kaçmasından etkilenmez…İlay-ı kelimetullah! diyen dillerlal olmaz.
Allah diye inleyen güller solmaz.
Tekbir getiren, teşbih eden güller solmaz.
Susmayacak Hakk’ın dili!”Ahmet Kerse, (Gaziantep Cezaevi)
Susmayacak Hakk’ın dili!”