Ana rahminden doğmuştu
Çığlık atarak;
Ali, Ahmet, Mehmet, Mustafa,
Fatih, Rıfkı, Atay.
Vatan topraklarında biten
Fidanlar gibi adeta.

Sulanıp büyüdüler nice emeklerle,
Nice türkuazlı enerji alarak
Beslenip bulut olarak yükseldiler
Ülkenin dört bir yanından
Bütün güçlerini harcayark.

Bulutlar sisli, bulutlar kara şimdi,
Yağmıyor yağmıyor yağmurlar şimdi,
Günışığı göz kırpmıyor,
Parlak ışıltılarını yansıtarak…

Bulutlar hüzünlü, bulutlar dertli,
Kara kara bulutlar.
Akıtmıyor bir tek damlacığını bile
Ziyan olmasın diye yeni ceninleri de…

Anaların gözyaşları gibi
Donmuş bulutlar,
Kıpırtı yok, hareket yok,
Sessizlik içinde her yer, her şey...

Suskunluk!
Suskunlukların çığlıklarını
Atıyor analar, bacılar,
Kardaşlar, babalar;
Çığırtkan kuşlar bile;
Bir baharın en güzel sabahında…