Tiyatro Nedir?
Bir öyküyü, sahne olarak ayrılmış bir yerde, oyuncuların söz ve hareketleriyle canlandırma sanatı.
Tiyatrosözcüğü Yunanca'da "seyirlik yeri" anlamına gelen theatron'dantüretilmiş, dilimize İtalyanca'daki teatro sözcüğünden geçmiştir.Günümüzde modern bir tiyatro binası başlıca üç bölümden oluşur.
- İzleyicilerin oturarak oyunu izlediği oditoryum;
- Oyunun sergilendiği sahne;
- Sahnenin iki kenarında ve arkasında, çeşitli dekor ve gereçlerin bulunduğu sahne arkası yada kulis.

TİYATRONUN KÖKENİ
Tiyatroda başka sanatlar gibi dinsel törenlerden doğmuş, sonra dindenbağımsızlaşarak sanatlaşmıştır. Kökeninde, ilkel insanın doğaolaylarını kendi bedensel hareketleriyle simgesel olarak temsil etmeçabaları yatar. Avrupa'da Üst Paleolitik Çağdan (İ.Ö 40-10 bin yılönce) kalma mağara resimlerinde, ellerine ve yüzlerine hayvan postlarıgeçirmiş insanların ritmik hareketler yaptığı görülmektedir. Bunlar,maske ve köstüm kullanımının, dolayısıyla tiyatronun ilk örneğisayılır. Maske, kişinin kendi kimliğinin aşarak başka kimlikleri vedaha genel varlık biçimlerini temsil etmesinin en etkin yollarındanbiridir.
İlkel toplulukların animist inançlarına göre, yinelenendoğal olayların ruhları, kişilikleri vardı; bu kişiler, sonradantapınma nesnelerine, tanrılara dönüştü.
İnsanlar, belli zamanlardayapılan törenlerde bu tanrıları temsil eden maskelere bürünerek kendiyaşamlarını etkileyen doğa olayları üzerinde denetim kurmayaçalıştılar. Yağmur yağdırmak ya da avda başarılı olmak için yapılantörenler danslar, Kurallı oyunun ilk örneğiydi. Eski inançların hemenhepsi görülen "ölme ve yeniden dirilme" teması da, insanlara verdiğikılık değiştirme ve kişileştirme olanaklarıyla, tiyatronun çıkışnoktalarından biriydi. Mevsimlerin dönüşü, kışın bahara dönüşmesi gibiyinelenen doğa olayları, eski yılı temsil eden kralın yeni yılın kralınkarşısında yenik düştüğü bir törensel boğuşmayla temsil ediliyordu.
Başlangıçtacanlı insanların kurban edildiği bu boğuşma ve ölümler zamanlasimgeleşti, iki ayrı gücün çatışması da yerini tek bir gücün ölüm veyeniden dirilme törenine bıraktı.
Bazı başka kuramlara göre isetiyatronun kaynağı şamanist inançlardır. Şamanist törenlerin özelliği,izleyici ya da katılımcılara, tanrısal gücün simgesi yerine kendisinigöstermesiydi. Bu törenlerde belirli kurallara uygun davranışlarlakendinden geçen şaman, öte dünya ile bu dünya arasında bir aracı rolüüstlenmektedir.
Tiyatro, bugün de kökenindeki bu iki eğiliminizlerini taşır, bu iki eğilim arasındaki gerilimden güç alır: Bir yandadoğa güçlerini simgesel olarak canlandırma, temsil etme işlevi; öteyanda, doğaüstü güçlerin görünmesine aracılık etme işlevi.
Doğaya öykünme kuramına göre, tiyatronun en önemli öğesi kılık değiştirmedir.